مربی کیست؟

1 کیست و چه مسولیتی در قبال شاگرد دارد؟

تقدیم به مربیان عزیزی که عزت و شرف و شخصیت خود را به سفره رنگین فرومایگان نفروختند

مربی اگر برای پیروزی حریفی به حریفی دیگر خشنود نشود و یا برای شکست رقیبی از رقیب دیگر متاسف نشود پس چکار کند؟در آ ئین مربی گری پیروزی و شکست خودی و حریفان نه شادی دارد و نه غم نه رضایت دارد و نه تاسف ،زیرا مربی آنجا نیست که شاد شود و یا غمگین بلکه آنجاست برای اینکه معاینه کند نتیجه گیرد و کار ببندد. مربی دریاست که خود زائیده موج است.او را چه هراسی از موج خود آفریده؟ مربی و معلم صاحب رفیع ترین جایگاه در جامعه است ،فرایند و پیشرفت و ترقی یک جامعه مدیون این دو قشر فریخته و زحمت کش است، مربی واقعی هرگز آبرو و اعتبار و حرفه خود را در بازار کثیف دلال ها به فروش نمی گذارد تا به نام و نانی برسد، نامربی که امروز در بوشهر در یکی از تیم های معروف در کمال بی شرمی با نام مقدس مربی پول های درشت به زور از خانواده ها می گیرد تا چند لحظه فززند آنها را بازی دهد و هیات فوتبال و مسولین تیم هم در برابر این عمل زشت سکوت می کنند واقعا جای تاسف دارد، مطمن باشید ما به همین زودی نام این نامربی را که می گویند جای دلال معروف فوتبال بوشهر را گرفته است از طریق رسانه خلیج فارس اعلام خواهیم کرد. مربی تنها کسی است که نباید تحت تاثیر مسائل زود گذر قرار گیرد و این اثر ناپذیری را به شاگرد القا کند.بروز احساس نه تنها تماشاگر و بازیکن را احساساتی می کند بلکه از مقدار مربی می کاهد.با این وجود او انسان است و هر انسانی از روی وضعیت باید از شکست غمگین شود و از پیروزی شادمان ولی مربیان را ماموریتی دیگر است که باید کوشش کند،ماموریت پیگیر و ایست ناپذیر ایشان این است که کار را از آنچه هست بهتر سازند.شادی آدمی را مغرور و مست می کند و جای ژرف نگری را پر می کند و اندوه آدمی می کاهد و راه بروز استعداد را می بندد.حال اگر مربی نتوانست بر احساس خود به گونه ای قلبی غلبه کند نباید آنرا بروز دهد تا شاگردان را احساساتی کند و از بازدهی آنان بکاهد.آدمی میان شادی و غم قدرت تفکر را از دست می دهد و نمی تواند تصمیمی مناسب گیرد،اگر تصمیم بگیرد احساساتی خواهد بود که به درد سازنده نمی خورد.کار مربی این است که علل پیروزی و شکست را مطالعه کرده در یابد تا خود دچار شکست نشود و راه پیروزی را پیدا کند چون پیروز شد بجای شادی سرمستانه باز باید مطالعه کرده دلایل پیروزی را شرح داده آنها را تقویت کند.غم شکست یا شادی پیروزی از آن سطحی نگران و ساده انگاران است نه کار مربی که دریاست.فوتبال برای این است که غرورها را بشکند،بت ها را خراب کند و خام طبعی بشر را به پختگی برساند.مربی برای پرده پوشی ننشسته است بلکه باید با چشم بینا و دلی آگاه و مغزی دانا میان دانه گندم خط بکشد،خوب و بد را از هم جدا کند چون جدا کرد هرگز از اعلام آن واهمه نکند زیرا این تکلیف اوست.مربی نه برای کوبیدن آنجاست نه برای جدل،بلکه برای روشن کردن و یاد دادن آنجاست،پس باید بدی یا غلط را چنان نشان دهد که بدکار پند گیرد نه راه عناد در پیش گیرد،مربی گری کار ساده ای نیست آن را به شوخی نگیرید......عبدالرسول حیدری