به مناسبت چهلمين روز در گذشت زنده ياد محمد خدري
محمد ديگر در بين ما نيست،اما خداي خوب و مهربان باقي است ،هم براي پدر و مادر محمد و هم براي خواهرانش اين گونه تقدير بود.به ظاهر تلخ است و دردناك،آغاز سال نو و پايان زندگي يك جوان 20 ساله با دنيايي آرزو،اصلا باور كردني نيست و غير قابل تحمل ،اما مرگ پايان نيست،فنا نيست،جدايي است،جدايي از دنياي فاني و پيوستن به دنياي باقي.وقتي فرزند متولد مي شود مي گريد،تصور مي كند دنيايش پايان يافته است اما او قدم به دنيايي مي گذارد كه وسعتش با جايي كه در آن جا بوده قابل قياس نيست و نعمت ها يش فزون ترند. در آموزه هاي ديني آمده قياس اين دنيا با آخرت همانند شكم مادر با اين دنيا است.كمتر كسي مرگ را براي محمد مهربان متصور بود،براي محمدي كه تنها 20 سال داشت،مهربان بود و فداكار و با محبت.محمد تنها پسر خانواده براي پدر و مادرش يك مرد بود و براي خواهرانش يك يار و همدم،براي دوستان و همشهريانش يك همشهري متعصب و وفادار،وقتي خدا مي گويد من از رگ گردن به شما نزديك ترم يعني اينكه اگر او بخواهد به آني اجراء مي كند.تقدير محمد عزيز اين چنين بوده و حكمت را او مي داند.ما تعظيم مي كنيم به چيزي كه او تقدير كرده و آرزومند رخمت واسعه براي محمد عزيزهستيم و دستان خود را به سوي آسمان بلند مي كنيم و از خداي مهربان مي خواهيم همه نيكي ها را براي پدر و مادر و خواهران عزيزش تقدير كند. مي دانيم كه از دست دادن تنها پسر خانواده و يار و همدم پدر براي پدر و مادر و خواهران غم سخت و جانكاهي است و فقط به زبان ساده است اما ايمان داريم به مهرباني هاي خداي خوب و مهربان همان خدايي كه وقتي صبر حضرت ايوب (ع) را در برابر بلا ها ديد نعمات را به او بر گرداند.شايد محمد هرگز بر نگردد اما او جايي است باقي، كه مي تواند براي من و شما دعا كند و امروز نوبت من و شما است كه امتحان ميشويم.محمد همه امتحا نها يش راداد و رفت و بايد مي رفت چون خدا اين گونه تقدير كرده بود.محمد عزيز از ميان ما رفت اما اي كاش ما اشك ها را تبديل به محبت كنيم.محمد خوب بود و مردم دار همانند پدر و اين همه واكنش از جانب مردم طبيعي بود.مرگ محمد عزيز و جوان يك تلنگر خوب است براي كساني كه با غرور و تكبر روي زمين گام بر مي دارند و فخر مي فروشند و تصور مي كنند كه هميشه بر قرارند...روحش شاد و يادش گرامي باد.
برچسب: تسليت به مناسبت چهلمين روز,به مناسبت چهلمین روز درگذشت,به مناسبت چهلمین روز درگذشت مادر,
نویسنده: پرهام رحمانی